mga salitang wala lang

nothing left to do

2005-03-27T17:40:00.000-08:00

it seems like i have gotten used to having sleepless nights and beating deadlines. i know. i know its summer and i do feel like summer with all the flip-flops, shades and women who seem to be comfortable walking around with their bikinis on. i just feel weird doing nothing at all. damn sir alix for the screenplay we had to pass. damn sir vic for the short film we had to produce. today, i volunteered to accompany my sister to the salon just so when i call up tina, i can tell her i did something today.

summer is fun but it also gives me this feeling of sadness at times. specially when i'm stuck at home. but who am i kidding?! i won't be stuck at home, i will be having my ojt. shucks.

the world is so cruel.

[bed]
[nina:live]

the irony of it all: ang tropang di mabuo

2005-03-03T02:32:00.000-08:00

sila ang mga taong kabilang sa tropang di mabuo... yan ang mga kaibigan ko...

John - siya ang pilit na nursing student. sumasayaw kahit saan at humihiga sa kalye pag lasing. peor wag kayo, star yan sa school nila. paano champion sa logic class nila. masaarap kausap at malalim na tao at parang ako to, mahilig mag-isip.
Mai - si kurimai naman angbtaong masasabing malapit sa lahat sa barkada. kadalasan may 2 o 3 taong close talaga sa barkadahan di ba? si mai, siya yung umiikot sa aming lahat, lahat kami malapit sa kanya. madaldal to pag lasing pero the best tita naman siya sa mga bioman niyang pamangkin. ayos 'tong kid na to. gaya namin ni john, mahilig din mag-isip.
Loui - ito naman ang kaisa-isang kupal na mahal ko. masayang ksama si loui. ginagawang facial wash ang toothpaste pag lasing. madaldal at maraming hirit at gaya ng lahat ng mga alaskador, pikon din siya.
Shin - ang carnivorous sa barkada - hindi siya kumakain ng gulay. ever porma, ever late at ever porma sa lahat ng mga lakad. di ko pa 'tong nakikitang lasing pero wag na rin kasi normal na kanya ang kakulitan. siya rin pala ang may pinaka-magandang penmanship sa aming lahat kasi from 1st year to 4th year high school, secretary siya.
Flaire - ang pinaka swabe (ano ka, alak?!?!) sa tropa. never kp pang narinig na nag-kwento ng mga problema niya 'tong si fler. masarap tumawa 'to, yung tipong tatawa ka dahil sa tawa niya hindi dahil nakakatawa yung joke. astig din ang moves nito sa dancefloor. magkakasama kami nito sa pagsasayaw nila mai at shin (bawal ang maruming utak!) sa school.
Jessy - si jessy blue naman ang model sa barkada. akalain mong nag-enroll sa john robert powers! madaldal din to. ang saya-saya nilang mag-usap ni loui, normal sa kanila ang mag-argue. katapusan na ng mundo kapag naging, maayos silang mag-usap. sweet si jessy, laging nagpaparamdam (buhay pa po siya) kahit pa-ring lang.
Judy - si juds naman ang ate v. kahit juday ang bansag namin sa kanya. tahimik pero pamatay ang mga hirit. hindi ko to madalas makasama. namimiss ko na 'to ah...
Ige - ito naman ang nerd na nagsayang ng full scholarship sa UP Diliman. 1st love 'to ni mai (hehe...) matalino pero tanga (oo, possible yon). ang kaisa-isang tao na muntik na maging dahilan ng pagkakulang-kulang ng mga daliri ni sir iean. na-perfect niya kasi ang calculus quarterly exam. (twice nga ata...) pucha. nerd.
Tin Ang - ang genuine chekwa ng grupo. ate ng lahat. ang babaeng napaka baba ng boses. loves coco very much. minsan bossy pero keri lang.
Ping - ang pinaka-pabling sa lahat. napakaraming girls nito. hindi mo alam kung sino sa kanila talaga. ang wish ko sa'yo kaibigan ay makahanap ka ng babaeng magmamahal ng totoo sa'yo. gaya namin ng mga kaibigan mo.

ayan, sila ang mga kaibigan ko nung kasmusmusan ko pa lang, mga kaibigan malalim ang pundasyon. marami akong utang sa mga 'to pero alam ko, makakabawi rin ako.

21st month

2005-01-30T18:45:00.000-08:00

naranasan niyo na ba yung sinasabi niyong okay lang kahit naiiyak na kayo sa tampo? ang hilig-hilig kong gawin yan. ewan ko ba. ako rin naman ang nahihirapan. hindi ko alam kung sino ang kinukumbinse ko na okay lang ako, kung yung mga kausap ko ba o ang sarili ko mismo. hindi ko kasi magawang magalit o masabi na nagtatampo ako eh. naiiyak na lang ako.

pag nabasa na naman to ni dianne, sasabihin na naman na ang drama-drama ko. ewan ko ba. hindi ko alam kung ako lang o yung iba din, na mas nakakapagsulat ako kapag masama ang loob ko. kaya nga siguro hindi ako pwedeng gumawa ng scrapbook. mas gumagana ang utak ko kapag may nararamdaman akong emosyon. kadalasan, naalala ko lang mag-journal sa mga panahong ganito. sa mga panahong masama ang loob ko. hindi ko rin alam kung dapat, pero nararamdaman ko eh. wala na naman ako masabing dahilan. excuse na naman ang damdamin. magagalit sa akin ang diyos nito. para ko na ring sinabi na okay lang magkasala kasi tao lang ako.

hindi ko sinabing na badtrip ako kasi may kelangan siyang gawin. siya ang inisip ko.
hindi ko sinabing na badtrip ako kasi thesis niya yon eh. siya ang inisip ko.
hindi ko sinabing na badtrip ako kasi umalis na siya kahit gusto ko siyang kasama kumain. siya ang inisip ko.
hindi ko sinabing na badtrip ako kasi siya ang inisip ko.
siya ang inisip ko kasi mahal ko siya.

malabong daloy ng diwa

2004-12-28T16:30:00.000-08:00

nakakatuwa. tuwing magkikita kaming magkakabarkada kada taon sa christmas party para pa ring kaming high school. ganon pa rin ang kulitan. minsan nga parang mas maganda pa kung sa isang bahay na lang ginagawa kasi maingay kami. isipin mo naman tatlumpo mahigit kami. thirty-plus right-brained-fellas all under one roof - one table. pinag-titinginan na kami sa ingay. masayahin kaming lahat. kahit ano pwedeng pag-usapan. sabi nga ng iba weird daw kami. nagkakamali sila. kami lang yung mga taong mahilig mag-isip. mga taong bukas sa kahit ano. mga taong rumerespeto sa opinion ng iba. kung bilog ang tatsulok sa iyo, ayos lang yun. ipaliwanag mo lang ng maayos at magkakasundo tayo. tutal pwede namang semi-circle yung bawat dulo nun di ba? di pa matalim.

noon kapag may mga okasyon, kahit may exam sa susunod na araw go lang nang go. inom pa tayo, gin-milo. ngayon, nakaka-panibago na marinig na 'tsong, una na ako may work pa ako bukas'... lalu na sa mga taong nagsisimula pa ng 'after-party'. tumatanda na talaga kami. duma-dami ang responsibilidad.

ako, ayoko ng may responsibilidad. ayoko nga ng kahit anong pet eh. Ganito ko nakikita ang mga bagay-bagay… ang pag-aaral, sa tingin ko, isa sa pinaka-magaang na responsibilidad. dahil pumasok ka lang, makinig ka lang sa lectures, may maisasagot ka. ang mga kaibigan, responsibilidad na hindi. kasi una, malalaki na sila at parte nang pagiging isang 'mature' ang pangalagaan ang sarili nila. pangalawa, may sarili silang utak. kaya na nilang mag-isip at matitigas na rin ang buto nila para panindigan ang sarili nilang desisyon. magiging kargo lang natin sila kapag hinayaan nating gumawa sila ng mali. na hindi naman natin gagawin bilang isang mabuting kaibigan. ang pamilya, nandyan lagi at dahil mga anak lang tayo, at gaya ko na wala pang trabaho, ang unang-una kong kailangan lang gawin ay mag-pakabait at mag-pagkabuti. so hindi mahirap. ang kasintahan naman, well, they could be a major pain in the a** sometimes but still all the things you have to do, all your responsibilities become easy plainly because you love the person. she or he is a responsibility but i bet you my life you wouldn't take it any other way. but having a pet?! for chrissakes! i can eat whatever i want. i don't even eat my meals on time for that matter. i take a bath any time of the day. i can lay around the house and do nothing. imagine my pet's life if she'll have an owner like me. she'll probably die because of her own smell. read: SWANKYLITOSIS.

hay...

ngayon lang to. hanggang ngayon na lang to. isang taon na lang ay sasabak na rin ako sa maruming mundo ng aking propesyon. i'll be having my own money, own bills to pay, bigger responsibilities to handle. but it's okay. i think my goals are just in line with my capabilities. i'm pretty sure i'll love what i'll be doing.

just don't give me a pet to take care of...

i have nothing in my mind

2004-12-20T21:30:00.000-08:00

i have nothing in my mind. i don't have anything to write about. sometimes i feel that if i think too much, i might lose control over myself. how exactly will it happen, i have no idea.

*********

i miss my friends. i'm looking forward in meeting new ones though. specially tina's friends. we've been together for 19 months and i haven't been able to spend some time with them. i hope i could meet them this christmas break. it's a bit unnerving though.

*********

a friend is having a baby shower. i still don't know what to give her. first baby of Embryo!! we are all soooo excited!!

*********

oh well, i thought i had nothing to write about.

mawawala kapag hindi hinawakan

2004-12-14T02:11:00.000-08:00

simple. ganon lang yon. minsan hindi na natin kailangan pang mag-isip tungkol sa mga bagay-bagay kung nilalamon na ng puso natin ang sarili nating pagkatao, kung maliwanag na sa ating palagay na tama at yun lang ang tanging bagay na makakapagpaligaya sa atin, hindi na atin kailangang pagnilaynilayan pa. sabihan ka man nila ng tanga, e ano bang paki-alam nila? di ba ganun naman talaga ang pagmamahal? ganun naman talaga ang buhay eh. lahat sugal. walang kasiguraduhan sa lahat ng bagay. ang mahalaga natututo tayo. sa madali o sa mahirap pang paraan. ibang klase mag-turo ang experience. bumabaon sa buto sinusuyod ang buo nating pagkatao.

ganun pa rin naman ako eh. mahilig pa din mag-isip. pero mas madalas na sinasabayan ko na lang ang daloy ng buhay. mahirap sumulungat sa galaw eh.

migraine girl

2004-12-13T01:38:00.000-08:00

i think i have migraine...

shucks...

sound check

2004-11-26T18:55:00.000-08:00

ha! i had fun in radio prod today. well technically, the class was done. my classmates and i were just messing around with miss itchon and sir dammy (have i spelled it right?) with the radio thingies in the "sound room" slash "dj booth" slash "studio". nakaka-kaba pag nasa loob ka na. ang busisi. i can say now that being a dj isn't that easy.

i'm looking forward to our different productions. astig talaga. may headset chuva pa sa ulo ko kanina at ka-partner ko sa "show" si jon "the pres" ong at aming panauhin si caloi "the voice" suzara ng bystanders. astig talaga.

okay. i'm going to stop. i'm beginning to sound like...

ganun pala talaga

2004-11-25T03:16:00.000-08:00

okay, natural na sating mga pilipino na pinag-uusapan natin yung mga taong wala sa paligid natin. halimbawa, sa tropa hindi ka naka-attend ng party malamang lamang isa ka or ikaw na mismo ang topic buong gabi. o sige sobra naman kung buong gabi mga kalahati naman. ang punto ko, napag-usapan ka pa rin.

ewan ko. okay lang naman sa akin na mapag-usapan eh. ang ayoko lang yung nalalaman ko na ako yung napag-uusapan. the feeling sucks big time. it's not that they're saying negative things about me. i honestly don't give a damn. (actually, i do. a bit.) but anyway just the thought of people talking about you isn't really comfortable. nawawala ako sa sarili ko pag ganun.

wala lang.